Poszukiwanie skarbów. Pozwolenie na poszukiwania

pozwolenie na poszukiwania

Pozwolenie na poszukiwania zabytków jest możliwe do zdobycia, chociaż owiewa je legenda niezdobytej twierdzy. Trzeba w tym celu przygotować sporo dokumentów, ale nie warto się tym zrażać. Wszystkie wymogi da się spełnić, a kolejne przygotowanie wniosku będzie już łatwiejsze. Nasz poradnik też powinien nieco pomóc w przygotowaniach do legalnych poszukiwań. Sprawdź też pierwszą część poradnika, w którym przybliżamy przepisy obowiązujące detektorystów.

Pozwolenie na poszukiwania jest wydawane przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich i badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków albo na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz robót budowlanych, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków, a także badań archeologicznych i poszukiwań zabytków (link) jest aktem prawnym, w którym należy szukać wytycznych na temat zezwoleń na poszukiwania zabytków.

§ 9. 1. Wniosek o wydanie pozwolenia na poszukiwanie zabytków albo prowadzenie badań archeologicznych zawiera:
1) imię, nazwisko i adres lub nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2) wskazanie miejsca poszukiwania zabytków albo wskazanie miejsca prowadzenia badań archeologicznych z określeniem współrzędnych geodezyjnych, a w odniesieniu do obszarów morskich współrzędnych geograficznych naniesionych na morską mapę nawigacyjną;
3) wskazanie przewidywanego terminu rozpoczęcia i zakończenia poszukiwań zabytków albo prowadzenia badań archeologicznych;
4) uzasadnienie wniosku.
2. Wniosek o wydanie pozwolenia na poszukiwanie zabytków zawiera ponadto imię, nazwisko i adres osoby kierującej poszukiwaniami zabytków albo samodzielnie prowadzącej te poszukiwania.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1) program poszukiwania zabytków albo prowadzenia badań archeologicznych;
2) dokument potwierdzający posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, uprawniającego do występowania z tym wnioskiem, albo oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu tego tytułu, a w przypadku gdy z wnioskiem występuje podmiot zamierzający prowadzić te działania, zgodę właściciela lub posiadacza nieruchomości na ich prowadzenie albo oświadczenie, że właściciel lub posiadacz tej zgody nie udzielił;
3) zgodę dyrektora parku narodowego albo regionalnego dyrektora ochrony środowiska, w przypadku poszukiwania zabytków albo prowadzenia badań archeologicznych odpowiednio na terenie parku narodowego albo rezerwatu przyrody.

Przygotowując się do złożenia wniosku należy przygotować powyższą dokumentację. Tyle znajdziemy w rozporządzeniu, jednak różne Wojewódzkie Urzędy Ochrony Zabytków mają swoje wymagania i proszą czasem o przygotowanie dodatkowych dokumentów. Warto sprawdzić na stronie właściwego urzędu wzór wniosku i wymagane załączniki. Można również porozmawiać z urzędnikiem, aby upewnić się, co będzie potrzebne.

Najlepiej jest zacząć od przygotowania programu poszukiwań. Program musi być dołączony do wniosku, a napisanie go w pierwszej kolejności ułatwi uzupełnianie dalszych dokumentów. Program powinien zawierać odpowiedzi na pytania czego, gdzie i dlaczego zamierza poszukiwać detektorysta. Warto tutaj wykazać się wiedzą historyczną oraz znajomością regionu.

Detektorysta musi wskazać miejsce, gdzie będą odbywać się poszukiwania. Nie wystarczy napisać we wniosku w jakiej wsi zamierzamy chodzić z wykrywaczem. Potrzebne jest dokładne określenie numeru działki geodezyjnej i współrzędnych geodezyjnych, urzędy wymagają także załączenia mapy terenu (przykładowo WUOZ w Olsztynie prosi o dostarczenie dwóch egzemplarzy mapy w skali 1:25 000). Do przygotowania mapy najlepiej skorzystać ze strony www.geoportal.gov.pl.

Dzięki mapie będzie można sprawdzić, czy planowane poszukiwania zahaczają o stanowiska archeologiczne. Początkującym poszukiwaczom najwygodniej będzie omijać takie tereny. Stanowiska archeologiczne celowo nie są zaznaczone na ogólnodostępnych mapach, a jeśli okaże się, że wybrany obszar jest już w kręgu zainteresowań archeologów, najłatwiej będzie zmienić teren poszukiwań. Poszukiwania nieopodal stanowisk archeologicznych wymagają nadzoru archeologa, który musi zorganizować dektektorysta.

Istotna jest także zgoda właściciela terenu na prowadzenie poszukiwań. Najlepsza będzie zgoda na piśmie, ale wystarczy ustna. Jeśli chcesz prowadzić poszukiwania na terenie lasów państwowych, to musisz uzyskać takie pozwolenie od właściwego nadleśnictwa.

Czas trwania poszukiwań może być długi. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wnioskować o zezwolenie na pół roku lub rok. Możliwe, że urzędnik poprosi o dołączenie dokładnego harmonogramu poszukiwań.

Wniosku o pozwolenie na poszukiwania musi zawierać również uzasadnienie. Powinno być ono krótkie i rzeczowe – można się tutaj wspomóc napisanym wcześniej programem poszukiwań. Doświadczeni poszukiwacze radzą także powołać się na ustawę o ochronie zabytków i podkreślić swoją znajomość przepisów, troskę o zachowanie dziedzictwa kulturowego.

Dodatkowo wymaganymi załącznikami mogą być na przykład oświadczenie o znajomości przepisów oraz dokładna specyfikacja techniczna sprzętu wykorzystywanego do poszukiwań. Wojewódzki konserwator zabytków może wezwać do uzupełnienia brakującej dokumentacji – będziesz mieć na to od 7 do 21 dni, ale jeśli nie dopełnisz wymogów formalnych, to wniosek zostanie nierozpatrzony.

Gdy już skompletujemy wszystkie dokumenty, należy wnieść opłatę skarbową w wysokości 82 złotych – w biurze WUOZ otrzymamy właściwy numer konta. Potwierdzenie dokonania wpłaty dołączamy do wniosku.

Stosując się do tych wskazówek, powinieneś uzyskać pozwolenie na poszukiwania z wykrywaczem. Trzeba poświęcić trochę czasu na przygotowanie właściwych dokumentów, ale nie jest to nieprzekraczalna bariera. Wykrywacze metali i akcesoria dla detektorystów znajdziesz na Militaria.pl.